____________ ____________ ταξιδεύοντας: Μαΐου 2006

ταξιδεύοντας

Τρίτη, 30 Μαΐου 2006

6 ~ Στο Άγιο Όρος με τον Συμεών Ντε Λα Χάρα

Image Hosted by ImageShack.us

Miguel Angel de la Jara Higginson (1950)
Aπό το Περού στο Άγιο όρος

Είναι ένας άνδρας 52 ετών, με μακριά γενειάδα και γκρίζα μαλλιά, ανοιχτόχρωμα μάτια και μακριά χέρια που κινούνται, καθώς μιλάει, με την ίδια κομψότητα με την οποία φορά το εντυπωσιακό του ράσο, ενώ στο πέρασμά του συγκεντρώνει τα βλέμματα όλων. Είναι προσηνής, ευγενικός και μιλά αργά, σαν να αγωνίζεται ενάντια στο θόρυβο που προκαλούν τόσες φωνές, τόσος κόσμος, τόση κυκλοφορία, σε αντίθεση με τη σιωπή και την ηρεμία της σκήτης του που βρίσκεται σε μια πλαγιά κοντά στη Μονή Σταυρονικήτα. - Μάριο Βάργκας Γιόσα

Image Hosted by ImageShack.us

Ορώ το κάλλος καθώς ανατέλλει δίχως κάλυμμα

Ρόδινο νέφος
απλωμένο αστέρι
πύρινο παιδί
περίσσια απαστράφτει
έκθαμβος πονώ σφόδρα


18-8-94
Πρωί στο Κελλί

***

Αφηρημένος
επί κυμάτων πέραν
ξενιτεύεται


18-8-94
Μεσημέρι στο Κελλί

***
Άλλος ουρανός
μοναχή σκεπάζεται
χωρίς αγάπη
μ’ αστέρια και φεγγάρι
επί κλίνης θηλυκή

14 προς 15-1-96
Μεσάνυχτα στο Κελλί

***
Κάποτε κόρη
και κούρος ακόρεστος
εκοιμήθηκαν


23-2-97
Eσπέρα στο Κελλί

***
Ήσυχα στο κελλί κάτω έπεσαν τα γιασεμιά
Σαρανταεπτά
άνθη αγαπημένα
έτη έντονα


21-7-97
Νύχτα στο Κελλί

***

Το «Με ιμάτιο μέλαν» είναι το δεύτερο ποιητικό βιβλίο σας. Πώς αισθάνεστε την ελληνική τόσο καλά, παρόλο που δεν είναι η μητρική σας γλώσσα;

Είμαι «αισθαντητής», αισθάνομαι τα πάντα: τις γλώσσες, τη δημιουργία, τα εσωτερικεύω όλα. Καθετί αντηχεί μέσα μου. Είναι απαραίτητο η εσωτερική αντήχηση να προηγηθεί της έκφρασης.

Η ποίηση πώς «αντήχησε» στη ζωή σας;

Οι ποιητές γεννιούνται, δεν γίνονται, όμως ασκούνται ως αθλητές του λόγου. Γράφω εξ' απαλών ονύχων, αλλά εντατικά και καθημερινά στιχουργώ από το '87. Είναι ένα είδος προσευχής. Αλλά όχι μόνο το γράψιμο. Και η ζωγραφική και η σχέση μου με τους ανθρώπους και τα πράγματα. Διαρκώς ψάχνω και ζητώ αυτή τη χαρά, τη χαρά της κοινωνίας. Η ποίηση είναι «αεί σχοινοβατείν», μια διαρκής πορεία, απαιτεί εγρήγορση και πάθος πολύ.


Image Hosted by ImageShack.us

Simeon de la Jarra (μελάνι σε χαρτί)

BREEZE

Under the willow
light in the shadow you come
in suchprofusion
when shall I see you again?
You smell leave and don’t reply


20-6-97
Afternoon in the Hermitage



Image Hosted by ImageShack.us

H μονή Σταυρονικήτα

Πού μπορεί να φτάσει κανείς ταξιδεύοντας;

Μέχρι την ομορφότερη χώρα που είναι μέσα μας. Ταξιδεύω μακριά και όντας μέσα στο κελί. Το ταξίδι δεν έχει να κάνει τόσο με τη μετακίνηση όσο με την αγαπώσα καρδιά. Βέβαια, το καλύτερο ταξίδι γίνεται με ιπτάμενο χαλί. Πάντα μπρος! Τα πάντα είναι μπροστά μας, ακόμα και το παρελθόν, αρκεί να είμαστε διαθέσιμοι.

Άστρο στη στέρνα
λούεται ανέγγιχτο
μπορώ να έρθω


17-10-94
Νύχτα στο Κελλί

* * *
Εύθραυστη φίλη
μόνη περιπλανιέται
ερωτευμένη
*
Πόνος παρ’εμοί
πόθος ο ασφόδελος
όμως φως και πώς

Του Ευαγγελισμού 1997
Εσπέρα στο Κελλί

* * *
Κόρη κάθυγρη
βλέμμα αστραπόβολο
καταδύεται


27-3-97
Εσπέρα στο Κελλί

* * *

Και επιμένετε να χρησιμοποιείτε το πολυτονικό.

Αυτοί που επέβαλαν το μονοτονικό σύστημα, που είναι τελείως χρηστικό και πραγματιστικό, δεν καταλαβαίνουν ότι η γλώσσα έχει έναν πραγματιστικό χαρακτήρα. Εκτός του ότι δυσκολεύουν στην ανάγνωση, απογυμνώνουν το λόγο από τα στολίδια του.

Τα στολίδια εμποδίζουν την απλότητα;

Το στολίδι έχει πάντα, ως περιττό, έναν παραμυθητικό χαρακτήρα πολύ αναγκαίο για τον άνθρωπο, που από τη φύση του είναι ατελής, του λείπει η παραμυθία για την οποία πλάστηκε.



- Οι φωτογραφίες και τα ποιήματα είναι από angelfire.com
- Τα αποσπάσματα της συνέντευξης είναι από τον Ταχυδρόμο, 28 Απρ.2000

= = = = =

update 9 Μαρτίου 2007: μετά το σχόλιο της abttha συμπληρώνω και την μεταφραστική δουλειά του Συμεών, στο βιβλίο "Η τέχνη του γραψίματος" απ' όπου και το απόσπασμα:

"ενώ η γλώσσα μπορεί να 'ναι όμορφη
και η σκέψη σωστή

οι έννοιες οι ίδιες
ν' αποδεικνύονται ασήμαντες"


= = = = =

update 14 Σεπτεμβρίου 2007: Mία συνέντευξη του Συμεών Ντε Λα Χάρα από το site phys.uoa.gr

=Σεις π. Συμεών πώς βρεθήκατε από το Περού στο Άγιο Όρος; Πριν γίνετε ορθόδοξος τι είσαστε;
- Καθολικός.

= Και πώς ήλθατε εδώ; Είναι ενδιαφέρον.
- Από νεαρός, όταν ήμουν περίπου 16 χρονών, κατάλαβα ότι υπήρχε κάτι άλλο.

= Οι γονείς σας ήσαν Χριστιανοί; Ήσαν άνθρωποι της Εκκλησίας;
- Η οικογένειά μου... Η μητέρα μου είναι μια θαυμάσια γυναίκα με πνευματικότητα και βάθος πολύ. Ό πατέρας μου είναι άνθρωπος με λεβεντιά και με μεγάλη καρδιά. Είναι μια αρχοντική, μποέμικη οικογένεια του Περού. Ξέρετε ποιοι είναι μποέμ; Όσοι γλεντούν τη ζωή τους. Οι καλλιτέχνες και οι διανοούμενοι. Ο πατέρας ανήκει σε αυτούς. Αγαπούσε την οικογένεια του πολύ και ιδιαίτερα εμένα. Οι γονείς μου, λοιπόν, πήγαιναν στην Εκκλησία, αλλά τίποτε πάρα πέρα. Εγώ φοιτούσα σε ένα καθολικό γυμνάσιο, όπου οι καθηγητές ήσαν κληρικοί όμως ήταν αδύνατο να δεχτώ το Χριστιανισμό όπως μου τον παρουσίαζαν. Πίστευα πώς, ασφαλώς, θα υπήρχε κάτι άλλο. Από μικρός είχα διαβάσει βιβλία πολλά και είχα ασχοληθεί, με τις ανατολικές θρησκείες. όμως, όλα αυτά μίλαγαν πιο πολύ για μια ηθική για την υποχρέωση δηλαδή του ανθρώπου να ζει ηθικά και καλά πάνω στη γη, ενώ δεν έλεγαν τίποτε για την ανάγκη της μυστικής εν Χριστώ ζωής. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έχει ενταχθεί τόσο πολύ μέσα στα πλαίσια του κόσμου, πού γίνεται κοσμική αξία. Μια κοσμική αξία πού προσωπικά ήταν αδύνατο να την δεχτώ γιατί πάντα ζητούσα αυτή την υπέρβαση της αμεσότητας. Ήταν τότε πού ήμουν πολύ επηρεασμένος από τον Αμπώ πού για μένα είναι από τους μεγαλύτερους σουρεαλιστές της εποχής μας. Άφησα τις σπουδές και εγκατέλειψα το Περού. Δεν ενδιαφερόμουνα ποτέ να πάρω ένα πτυχίο. Έψαχνα. Πήγα στην Ευρώπη, στο Παρίσι και το Λονδίνο αναζητώντας το κάτι άλλο. Λες και βρισκόμουν σε ένα λαβύρινθο από τον όποιο ζητούσα να βγω. Στο Παρίσι γνώρισα κάποιον πού κι αυτός πρώτα, ήταν καθολικός και αργότερα έγινε ορθόδοξος μοναχός. Μετά ήλθα στην Ελλάδα και βρήκα τον παπα-Γιώργη πού μ΄ έκανε ορθόδοξο.

= Ο μοναχός, τι λέτε, πρέπει να υπακούει σε καθετί πού θα του πει ό ηγούμενος, ακόμα κι όταν αυτό δεν εδράζεται στην αλήθεια;
- Υπακοή μόνο εν Αγίω Πνεύματι. Οι Πατέρες το καθορίζουν σαφώς. Όταν ο Γέροντας ακολουθεί γραμμή αιρετική και ανήθικη, τότε δεν είσαι υποχρεωμένος να υπακούσεις. Όταν όμως ή συμπεριφορά του συμβαδίζει με την Αλήθεια πού είναι ό Χριστός και με το πνεύμα των Πατέρων της Εκκλησίας, τότε οφείλεις υπακοή.

= Τι σημαίνει το ότι θα διαφωνήσει κανείς με τη γνώμη του Γέροντα;
- Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις πού πιο πάνω αναφέραμε, διαφωνία με τη γνώμη του Γέροντα, σημαίνει ότι παύεις να στηρίζεσαι στον άλλον και κλείνεσαι στον εαυτό σου. Αυτό δείχνει υπερηφάνεια. Αλλά οι μοναχοί είναι σαν τα παιδιά. Κάποιος φίλος μου είδε δυο μοναχούς στη Θεσσαλονίκη να ρωτάει ο ένας , τον άλλον Καλά πώς και δεν πέφτει το ταβάνι του δωματίου αφού κρέμεται στον αέρα; Κι ο άλλος απάντησε Α, δεν ξέρω, θα ρωτήσω το γέροντα μου. Ό Αγιορείτης για όλα θα ρωτήσει το γέροντα. Είναι σαν το παιδί Οι μοναχοί στο Άγιο Όρος βιώνουν μια συνεχή απαλλαγή από το φρόνημα το σαρκικό. Είναι αυτό πού στη γλώσσα της ψυχαναλυτικής ονομάζουμε «συμβολικό ευνουχισμό». Όταν από τη ζωή του μονάχου λείπει ή ερωτική συνάντηση με τον Νυμφίο, τότε ο «συμβολικός ευνουχισμός» αποδεικνύεται κόλαση. Κατάσταση ανυπόφορη που κάνει το μοναχό ψυχρό σαν γερμανική μηχανή. Μονό οι νεκροί και οι ευνούχοι μπορούν να ζουν όντως ερωτικά. Και τέτοιοι είναι και οι μοναχοί. Οι μοναχοί ζουν εν Χριστώ και γι΄ αυτό ερωτεύονται τα πάντα που τα προσφέρουν με τρόπο ερωτικό μπροστά στο θρόνο , του Θεού Κάθε χριστιανός είναι καλεσμένος να εκτελεί μέσα του καθημερινά και διηνεκώς τη θεία αναφορά, τη Θεία Λειτουργία, λέγοντας διηνεκώς μυστικά και μ΄ όλη την ύπαρξη του το «Τα Σα εκ των Σων, Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα». Σήμερα γίνεται ένα αδιάκοπο γκρέμισμα και είναι προνόμιο να ζούμε σ΄ ένα πολιτισμό πού χάνεται, πού καταστρέφεται, πού είναι ερείπιο.

= Γιατί προνόμιο;
- Προνόμιο γιατί ο πολιτισμός αυτός είναι ψεύτικος. Φτιάχτηκε απ΄ τον άνθρωπο πού θέλησε δίχως Θεό να γίνει Θεός. Τώρα αυτός ο πολιτισμός γκρεμίζεται Πέφτει το ψεύτικο και ο άνθρωπος αναγκαστικά συνειδητοποιεί το αδιέξοδο πού δημιουργήθηκε γύρω του απ΄ τον πολιτισμό. Και δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο άνθρωπος θα αναγκασθεί να ψάξει και να βρει τη μοναδική αυθεντική αξία πού είναι το πρόσωπο του Θεού. Είναι ή αύρα πού θα θεραπεύσει την ψυχή του βασανισμένου και πονεμένου σημερινού ανθρώπου. Από αυτή την άποψη, ζούμε σε προνομιακή εποχή.

= Και ο Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός;
- Ο Αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός ήταν ένας θαυμάσιος πολιτισμός πού δεν έχει καμιά σχέση με το Δυτικό Πολιτισμό. Οι διανοούμενοι λένε ότι ο Δυτικός Πολιτισμός εμπνέεται και βασίζεται στον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό. Αυτό δεν είναι αλήθεια γιατί ή Αναγέννηση της οποίας και ο σημερινός πολιτισμός αποτελεί εξέλιξη, ήταν μια παρερμηνεία του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού. Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν ήσαν ορθολογιστές. Αρκεί να διαβάσει κανείς την Ιλιάδα ή τον Πίνδαρο και θα δει ότι οι Έλληνες δεν έκαναν κανένα βήμα χωρίς αναφορά στους θεούς. Συνέχεια οι θεοί ήσαν παρόντες στην καθημερινή τους ζωή. Και υπήρχε στους Αρχαίους Έλληνες μια αναμονή του Αληθινού Θεού. Οι ουμανιστές της Δύσης είναι ορθολογιστές και πιστεύουν σε αφηρημένες ιδέες. Αντίθετα οι Έλληνες πίστευαν σε συγκεκριμένες μορφές ιδεών.
Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος είχε πει «Μοναχός εστιών ο έξωθεν του κόσμου καθήμενος και αεί δεόμενος του Θεού τύχεις των μελλόντων αγαθών». Αυτό τι σημαίνει; Γιατί θα μπορούσε κανείς να ισχυρισθεί ότι ο μοναχός είναι απόκοσμος και ατομιστής.
Απόκοσμος είναι ο μοναχός. Δεν συμμετέχει στα του κόσμου και σα αυτό διαφέρει από τους δυτικούς μοναχούς και κληρικούς πού βρίσκονται μέσα στον κόσμο και ασκούν κοινωνικά επαγγέλματα. Ό ορθόδοξος μοναχός είναι εκτός κόσμου και σκάνδαλο για τον κόσμο γιατί ο Χριστός είναι μια μπόμπα για το ανατίναγμα του κόσμου. Να ανατιναχθεί ο κόσμος, ώστε να πάψει να είναι κόσμος και να γίνει Εκκλησία. Άλλα, δυστυχώς, υπάρχουν και στην Ορθόδοξη Εκκλησία μερικοί κληρικοί οι όποιοι έχουν αλλοτριωθεί από το δυτικό φρόνημα και προσπαθούν και αυτοί, όπως ακριβώς συμβαίνει με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, να εντάξουν την Εκκλησία στα καλούπια του κόσμου. Αυτό είναι το μεγαλύτερο αμάρτημα για ένα χριστιανό. Είναι φοβερό, να βάζεις το Χριστό στα καλούπια του κόσμου. Αυτό σημαίνει, πλήρη εκκοσμίκευση της Εκκλησίας. Ό κόσμος για μας είναι τα πάθη. Ή Εκκλησία βρίσκεται μέσα στον κόσμο, αλλά δεν υποτάσσεται στον κόσμο.

= Αν δείτε στο μοναστήρι κάποιο μοναχό να αμαρτάνει στο κελί του, πώς θ΄ αντιδράσετε;
- Πάντοτε σκέφτομαι αυτό πού αναφέρει το Γεροντικό. Κάποτε σ΄ ένα μοναστήρι μερικοί μοναχοί πήγαν στον ηγούμενο λέγοντας του ότι ο τάδε μοναχός έχει στο κελί του μία γυναίκα. Ό ηγούμενος τους είπε να πάνε μαζί του να δουν. Μπήκανε στο δωμάτιο και το μόνο πού υπήρχε εκεί ήταν ένα βαρέλι. Κατάλαβε ο Γέροντας πώς ή γυναίκα είχε κρυφτεί στο βαρέλι και θέλησε να την κρύψει. Πήγε και κάθισε πάνω σ΄ αυτό, ενώ συγχρόνως μίλησε αυστηρά στους μοναχούς για το λάθος τους και τους επέβαλε να ζητήσουν συγγνώμη. Ξέρετε, το Άγιο Όρος δεν είναι τόπος αγιότητας, αλλά μετάνοιας. Είναι κοινωνία αγωνιζομένων και όχι τελείων ανθρώπων. Η συνουσία των κοσμικών, ή σαρκική συνουσία είναι μια εμπειρία θανάτου. Ό άνθρωπος πεθαίνει για μια στιγμή. Ο μοναχός, πού δεν έχει μια άμεση ερωτική σχέση, όλη την ερωτική δύναμη του την προσανατολίζει πνευματικά, ώστε συνεχώς πεθαίνει. Και επειδή ακριβώς συνεχώς πεθαίνει, βρίσκεται σε μια συνεχή και διαρκή συνουσία. Πεθαίνει κατά σάρκα και γι΄ αυτό ζει αυτή την ερωτική συνουσία. Ένας μοναχός πού συνεχώς μετανοεί, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά ένα συνεχή ερωτά. Σκοπός της ζωής μας θα πρέπει να είναι ή συνουσία. Η ένωση με το Θεό. Έτσι γίνεται πνεύμα, αδρά, φως. Και έτσι αγκαλιάζει όλη την κτίση μέσα σε μια ερωτική σχέση.

= Δηλαδή π. Συμεών αν έδινε κανείς σε κάποιο άρθρο του ή βιβλίο τον τίτλο «Άθως Όρος Αγιον Τόπος συνουσίας» θα συμφωνούσατε;
- Όχι. Δεν κάνει γιατί τότε θα παίρναμε πολύ ψηλά τον αμανέ.

= Διάβασα σε κάποιο μοναστήρι και το εξής «Αγιον Όρος. Προθάλαμος του Παραδείσου». Τι θα είχατε να πείτε;
- Όχι, όχι. Αυτά δεν είναι σωστά. Μπορεί κανείς να πει «Άγιο Όρος - Υδατόστρωτος τάφος». Είναι ο τίτλος κάποιου ποιήματος μου. Τάφος είναι το Άγιο Όρος.

= Μερικοί λένε ότι το Άγιον Όρος το έχουν καταλάβει άνθρωποι θρησκευτικών οργανώσεων με σκοπό μια μέρα να καταλάβουν τα διάφορα εκκλησιαστικά πόστα. Τι λέτε;
- Οι άνθρωποι προβάλλουν τους φόβους τους. Φοβούνται πώς θα έλθουν άνθρωποι από άλλους πλανήτες για να κατακτήσουν τον κόσμο; Και γιατί; Μήπως επειδή ο άνθρωπος του πλανήτη μας έχει φθαρεί κι είναι όλος εγωισμό; Μήπως επειδή ο άνθρωπος αυτός θέλει να υποτάξει τα πάντα και να αντικειμενοποιήσει τα πάντα; Γιατί οι άνθρωποι άλλων πλανητών, αν υπάρχουν τέτοια οντά, γιατί να ΄χουν κακές διαθέσεις; Μπορεί να ΄ναι άγιοι. Μπορεί να μην έχουν τον εγωισμό πού έχουμε εμείς και Ίσως θελήσουν να μας κάνουν καλό και όχι κακό. Γιατί έχουμε γεμίσει το στερέωμα από τέρατα;

= Δηλαδή, μπορεί μια μέρα κι από το Άγιο Όρος να ξεπηδήσουν και τέτοιες περιπτώσεις; Δηλαδή άνθρωποι πού θα πάρουν τα πόστα τα εκκλησιαστικά;
- Δεν μπορεί να έλθει κανείς στο Άγιο Όρος με τέτοιες διαθέσεις γιατί δεν θα μπορέσει να μείνει ούτε 15 ημέρες. Τα παιδιά πού έχουν έλθει στο Άγιο Όρος είναι νέοι της εποχής μας πού αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο του πολιτισμού. Καταλαβαίνουν πόσο ψεύτικη είναι ή κοινωνία μας και αναζητάνε κάτι αληθινό. Ήλθαν εδώ για να πεθάνουν. Πολλοί απ΄ αυτούς ήλθαν απ΄ τα μπουζούκια και τα νυχτερινά κέντρα. Όσοι προβάλλουν τέτοιους ισχυρισμούς είναι άνθρωποι με κακές διαθέσεις πού προβάλλουν τα πάθη τους και τους φόβους τους.

Σάββατο, 20 Μαΐου 2006

5 ~ Στη Σκύρο με τον Ρούπερτ Μπρουκ

Image Hosted by ImageShack.us

Rupert Brooke (1887-1915)
ένας Άγγλος ποιητής στην Σκύρο


Απαλά φυσάει ο αγέρας εντελώς ξαφνικά
Και έχει η Ανοιξη ξανάρθει'
Με πράσινα άνθη ζωντανεύει η τρικουκκιά
Μα η καρδιά μου με του πόνου τ' άνθη
R.B.
(μτφ: Κώστας Ιωάννου)

= = =

<the handsomest young man in England> - Yeats

<So much has been written of his personal beauty... he was consciously and defiantly pagan> - Virginia Woolf

= = =

CCXLIII
<Είναι ο πιο ελκυστικός άντρας στην Αγγλία και φοράει τα ωραιότερα πουκάμισα> - Γουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς

(Xάρης Βλαβιανός: Britannica, εκδ. Νεφέλη)

Image Hosted by ImageShack.us
Σκύρος

Κι αν πεθάνω, τούτο μόνο να συλλογιστής'
Ότι σε κάποια ξένα χώματα
ένα κομμάτι γης – Αγγλία πάντα θα είναι.
Ρούπερτ Μπρουκ
(μετ: Δημήτριος Κακλαμάνος)


«Και τώρα που της Αττικής το άγιο χώμα είδα ας πεθάνω».

Image Hosted by ImageShack.us
Το άγαλμα της "Αιώνιας Ποίησης" προς τιμήν του ποιητή στην ομώνυμη πλατεία της Σκύρου
Στη δυτική πλευρά της βάσης είναι ανάγλυφη η προτομή του ποιητή και από κάτω η αφιέρωση «στον Ρούπερτ Μπρούκ 1887 – 1915 στην αθάνατη την ποίηση». Το όλο έργο φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Μ. Τόμπρο, ο οποίος, όπως λέγεται, είχε σαν μοντέλο τον Αλέξανδρο Ιόλα έναν νέον έφηβο, ωραίο και ανερχόμενο τότε χορευτή.
(εφημ. Μποφόρ Σκύρου)
Image Hosted by ImageShack.us
Το άγαλμα του Pούπερτ Μπρουκ στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Rugby

…Κάμπους ποτιστικούς και δυνατούς και καρπερούς
και ξεπλυμένο, σαν καινούργιο, απ’ τη βροχή τον ουρανό,
και σιωπή εσπερινή, π' ανάλαφρα να την ταράζουν τα πουλιά,
κι ένα τραγουδι ευγενικό, μια φρόνηση αγία,
ολόδροσα ν' ανθούν, άμα εμείς πεθάνουμε.
Χίλια και μύρια, τέτοια τα ποθώ,
Χαριτωμένα, αιώνια να τα χαίρομαι
Και να τα γεύομαι σιγά σιγά
Σαν κάποια αμβρόσια τροφή.
R.Β.
(μετ: Δημήτριος Κακλαμάνος)

Image Hosted by ImageShack.us
Σκύρος

…είχαν ιδεί την κίνηση, τη μουσική αγροικήσει,
σε καλών φίλων το πλευρό στητοί είχαν περπατήσει'
αγάπησαν, εδάκρυσαν' χαϊδέψαν απαλά
άνθη και μάγουλα…
Τώρα τελειώσαν όλ' αυτά…
R.B.
(Ο πεθαμένοι - απόδοση: Kλέων Παράσχος)

Image Hosted by ImageShack.us

Θα κοίταγα πέρα απ’ τη θάλασσα, βορειοανατολικά, για να προφτάσω να δακρύσω για όλα αυτά που από τύχη δεν έζησα…
Θα σε ρωτούσα να μου πεις για την αυγή, τον ουρανό και το γαλάζιο ποίημα μου…
...Αν ήμουν ο Μπρούκ, θα σε ρωτούσα να μου πεις…
Θέμης Δ. Βελερής

Image Hosted by ImageShack.us

Αν ήμουν ο Μπρούκ, θα προτιμούσα μέσα μου να αιχμαλώτιζα τα χρώματα της Σκύρου, μα πιο πολύ τον ήλιο της και το λευκό φιλί του, λευκό κατάλευκο που σε τυλίγει αστραφτερά στης νιότης σου τα Καλοκαίρια για να μπορείς αργότερα να μην την αρνηθείς…
Αν ήμουν ο Μπρούκ, θα σε ρωτούσα να μου πεις…
Θέμης Βελερής

Image Hosted by ImageShack.us

V. The Soldier
If I should die, think only this of me:
That there's some corner of a foreign field, that is for ever England.
R.B.

Ο άγγλος ποιητής Ρούπερτ Μπρουκ πέθανε πλέοντας προς την Καλλίπολη, στις 23 Απριλίου 1915, υπηρετώντας στη Βασιλική Ναυτική Μεραρχία κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο κι ετάφη στην Σκύρο.



Περισσότερα:
Ρούπερτ Μπρουκ, Ήρωας κανενός

Οι φωτογραφίες είναι από το inskyros.gr, το nndb.com και το nyloo.com
Το πρώτο ποίημα είναι από το βιβλίο Ένας άγγλος ποιητής στη Σκύρο -
έκδ. Πνευματικού Κέντρου Δήμου Σκύρου

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2006

4 ~ Στην Ελευσίνα με τον Γκορ Βιντάλ


Gore Vidal (1925)
"εμείς δεν έχουμε ένα γοητευτικό ηγέτη,
όπωs ήταν ο Αλκιβιάδης"




Ελευσίνα, με τον φακό του Ανδρέα Εμπειρίκου

Πέρασα πολλές ώρες στην Ελευσίνα, προσπαθώντας να μαντέψω τα Μυστήρια και όλες εκείνες τις κρυφές τελετές μύησης
Aπό το βιβλίο του "Palimpset a memoir", 1996
(Oδός Πανός, τ.95)



φωτ: flickr.com, του A och M Baron

Δέχτηκα μια πρόσκληση για μια κρουαζιέρα στην Μεσόγειο με το πλοίο Leonardo Da Vinci. O Χάουαρντ θα επιβιβαζόταν στο Παλέρμο…

φωτ: simplonpc.co.uk
Παρακολουθούσα το Πειραιώτικο χάραμα και σκέφτηκα:
Αυτή είναι η αυγή του κόσμου


Σπυρίδων Σκαρβέλης: H εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στο λιμάνι του Πειραιά

= = = = =
Από το ΕΨΙΛΟΝ - τ.630, 4 Ιουνίου 2003
Συνέντευξη στον Φάνη Παπαθανασίου:


Ο Γκορ Bιvτάλ γεννήθηκε το 1925 στο Γουέστ Πόιvτ της Νέας Υόρκης και στα 17 του κατατάχθηκε στον αμερικανικό στρατό. Εκεί έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα το «Williway», που εκδόθηκε το 1946. Είναι συγγραφέαs 40 βιβλίων, δεκάδων θεατρικών έργων και χιλιάδων άρθρων. Τα πιο γνωστά του μυθιστορήματα είναι το «Ιουλιανός» και «Δημιουργία». Το βιβλίο του «Σε Ζωντανή μετάδοση από το Γολγοθά» είχε προκαλέσει πολλές αντιδράσεις, καθώς στοιχεία της μυθοπλασίας θεωρήθηκαν προσβλητικά.

Το 1948 είχε γράψει το μυθιστόρημα «Το αγόρι πλάι στο ποτάμι». Ήταν η ιστορία ενόs ομοφυλόφιλου και οι εμμονέs του για το σύντροφό του της παιδικής ηλικίας. Δεν είχε υπολογίσει όμως τις αντιδράσεις του κατεστημένου. Το βιβλίο αυτό τον έβαλε στο περιθώριο για περίπου 20 χρόνια. Ο πατέρας του ήταν υπουργός του προέδρου Ρούζβελτ, ο παππούς του γερουσιαστής, η Τζάκι Κένεντι ετεροθαλήs αδερφή του και ο πρώην αντιπρόεδρος Αλ Γκορ, μακρινός ξάδερφός του. Είχε προσπαθήσει και ο ίδιος να γίνει πολιτικός, χωρίs επιτυχία. Ήταν υποψήφιος γερουσιαστής στην Καλιφόρνια στις εκλογές του 1960.

Στενός φίλος του Προέδρου Κένεντι, της Τζάκι, του Νουρέγιεφ, του Πολ Νιούμαν, του Τενεσί Ουίλιαμς και του Κάρλος Φουέντες.

Έχει ζήσει στη Γουεταμάλα, στο Κάιρο, στο Παρίσι και στην Ιταλία. Τελευταία μοιράζει το χρόνο του μεταξύ Καλιφόρνιας, Νέας Υόρκης και Ιταλίας. Έχει ταξιδέψει αρκετές φορές στην Ελλάδα και του άρεσε η Δήλος. Έχει μελετήσει το «Συμπόσιο» και ελληνική μυθολογία.

Ίσωs η πιο καυστική φωνή τηs αμερικανικής λογοτεχνίας και σίγουρα η πιο επικριτική της «Χούντας των Mπoυς και Τσέινι» για το Ιράκ. Ο αμερικανός συγγραφέας ήταν στην πρώτη γραμμή των αντιπολεμικών διαδηλώσεων. Συμμετείχε μαζί με τον Νόαμ Τσόμσκι, τον Έvτoυαρντ Σαΐντ και άλλες προσωπικότητες στην πρωτοβουλία «Όχι ένας ακόμη πόλεμος στο όνομά μας». Η πρωτοβουλία αυτή εκπροσωπεί εκατοντάδες αμερικανικές οργανώσεις που ήταν εναντίον του πολέμου στο Ιράκ. «Έχουμε ευθύνn ως πολίτες αυτής της χώραs να αvτισταθoύμε στις αδικίες που διαπράττει n αμερικανική κυβέρνnσn εν ονόματί μας» λέει στο «Ε» σε μία οργισμένη συνέντευξη κατά του προέδρου Τζορτζ Μπους. «’Ολα έγιναν για το πετρέλαιο» επισημαίνει ο αμερικανός διανοητής και υπενθυμίζει τις σχέσεις αξιωματούχων της αμερικανικής κυβέρνησηs με πετρελαϊκές εταιρείες. «Οι πολυεθνικές εταιρείες που έχουν εκλέξει παράνομα τους Μπους και Τσέινι θέλανε τον πόλεμο» υποστηρίζει ο Γκορ Βιντάλ.

- Είχατε πει πως στον πόλεμο στο Ιράκ θα χυθεί «αίμα για το πετρέλαιο». Αυτό είχε γίνει σύνθημα σε όλες τις αvτιπολεμικές διαδηλώσεις. Για το πετρέλαιο λοιπόν πιστεύετε πως έγινε ο πόλεμος;...
«Το Ιράκ δεν απειλούσε σε καμία περίπτωση τις Ηνωμένεs Πολιτείεs. Αυτό ήταν σαφές. Έτσι, η χούντα των Mπoυς και Τσέινι που μας κυβερνά ανακάλυψε πολλά και γελοία ψέματα για να δικαιολογήσει τις επιθέσεις. Ο πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες θύματα και πολύ αίμα... Ιρακινό αίμα αθώων πολιτών. Όλα έγιναν για το πετρέλαιο. Οι πολυεθνικές εταιρείες που έχουν εκλέξει παράνομα και πέρα από κάθε συνταγματική νομιμότητα τους Μπους και Τσέινι θέλανε τον πόλεμο. Θέλανε τον πόλεμο γιατί προτεραιότητα αυτής της κυβέρνησης είναι το πετρέλαιο και οι δουλειές που θα κάνει με το πετρέλαιο. Σαs θυμίζω τις σχέσεις αξιωματούχων της αμερικανικής κυβέρνησης με εταιρείες: Ο πατέρας Τζορτζ Μπους (Carlisle), Τσέινι (Halliburton), Κοντολίζα Ράιs (Chevron - Texaco), Ράμσφελντ (Occidental), Γκέιλ Νόρτον, υπουργόs Εσωτερικών (British Petroleum/ Amoco».

- Από πρόσφατες δηλώσεις σας φαίνεται πως δεν έχετε σε καμία εκτίμηση τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπους;
«Ο πρόεδροs Mπουs είναι έναs τυπικός Αμερικανός. Είναι αγράμματος! Όπως οι περισσότεροι Αμερικανοί, αγνοεί τελείως τι γίνεται στον κόσμο και δεν έχει γνώσεις παγκόσμιας ιστορίας. Εγώ συμμετείχα στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο του 1943. Η γενιά μου ήταν η τελευταία καλά μορφωμένη γενιά. Αυτό όχι ότι μας έχει βοηθήσει πολύ στη ζωή μας, αλλά μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τους τυπικούς Αμερικανούς, όπως είναι τα μέλη της οικογένειας του προέδρου Μπους».

- Πώς κατάφερε ο Mπους να εξασφαλίσει την υποστήριξη των Αμερικανών στο θέμα του πολέμου στο Ιράκ;
«Έχει την υποστήριξη των ΜΜΕ. Δύο εβδομάδες πριν από τις αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο, η εφημερίδα "Γουόλ Στριτ Τζέρναλ" δημοσίευσε μια δημοσκόπηση. Ένα από τα ερωτήματα απευθυνόταν σε εκείνους που είχαν δηλώσει πως είχαν ψηφίσει τον πρόεδρο Mπους στις εκλογές του 2000. Το ερώτημα ήταν: "Εάν οι εθνικές εκλογές γίνονταν σήμερα, θα ψηφίζατε τον πρόεδρο Mπους;». 70% είπαν ΟΧΙ. Αυτοί θα ψήφιζαν οποιονδήποτε άλλον είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν. Φυσικά, αυτή η δημοσκόπηση δεν ξαναήρθε στο προσκήνιο. Την έθαψαν!! Οι πολυεθνικές εταιρείες που είναι διψασμένες για πηγές ενέργειας, όχι μόνο στηρίζουν οικονομικά τη Χούντα των Mπους και Τσέινι, αλλά κυβερνούν και το χώρο των Μέσων Ενημέρωσηs. Έχουν τον τρόπο να στήνουν δημοσκοπήσεις για να δημιουργούν δυναμική υπέρ των προσώπων και των καταστάσεων που επιθυμούν».

- Η παγκόσμια εκστρατεία των ΗΠΑ εναντίον της τρομοκρατίας άρχισε μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Έχετε κάποια εξήγηση γιατί συνέβησαν αυτές οι επιθέσεις;

«Είναι αποτέλεσμα μίσους από δεκαετίες αμερικανικής πολεμοκαπηλείας. Στο βιβλίο μου «Συνεχής πόλεμος για συνεχή ειρήνη» δίνω μία εικόνα της κατάστασης. Στο νέο μου βιβλίο, που κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο στις Ηνωμένες Πολιτείες με τίτλο «Dreaming War», γράφω πως αρχίζω να πιστεύω κάτι που λέει και ο Οσάμα Μπιν Λάντεν. Εκδίκηση από τoυς χριστιανούς σταυροφόρους για όσα έκαναν μία χιλιετία πριν και εκδίωξη των Εβραίων από τα εδάφη των Αράβων στην Παλαιστίνη και το Λίβανο».

- Είστε σκληρός επικριτής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Με ποια κριτήρια καθορίζονται οι προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ;

«Η χώρα που κινεί τα νήματα σε θέματα Μέσης Ανατολής στην Αμερική είναι το Ισραήλ. Πρόσφατα μία δημοσκόπηση που διενέργησε το CNN έδειξε ότι το 70% των Αμερικανών δεν γνωρίζουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες χρηματοδοτούν το Ισραήλ από το 1948. Τώρα, εκτός των θεμάτων της Μέσης Ανατολής, όλα κινούνται γύρω από το πετρέλαιο και τις πηγέs ενέργειας. Δεν έχουμε εξωτερική πολιτική με όραμα. Σαφής επιδίωξη της εξωτερικής μας πολιτικής είναι πώς να εξασφαλίζουμε τα μεγαλύτερα δυνατά κέρδη για τις πολυεθνικές μας εταιρείες. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στη στάση που κρατήσαμε στο θέμα της συνθήκης του Κιότο για το περιβάλλον».

- Αρκετοί στις Ηνωμένες Πολιτείες προειδοποιούν πως, όπως κάθε αυτοκρατορία, έτσι και η αμερικανική ωs προς την παντοδυναμία που φαίνεται πως έχει διεθνώς, έχει τα όριά της και δεν έχει απεριόριστες δυνατότητες. Συμμερίζεστε αυτή την ανησυχία;
«Ασφαλώς. Η αλαζονεία έχει οδηγήσει όλες τις αυτοκρατορίες στο τέλος τoυς. Ο πόλεμος για το πετρέλαιο της Ευρασίας θα είναι για μας τoυς Αμερικανούς κάτι σαν τον πόλεμο των Συρακουσών. Εμείς, ασφαλώς, δεν έχουμε ένα γοητευτικό ηγέτη, όπωs ήταν ο Αλκιβιάδης».

- Έχετε γράψει πως είστε από τους τελευταίους υπερασπιστές της αμερικανικής δημοκρατίας απέναντι στην αμερικανική αυτοκρατορία. Έχετε συμμάχους σε αυτή την πάλη;
«Θεωρώ συμμάχους μου μόνο τoυς αμερικανούς πολίτες. Αλλά, εφόσον οι ψήφοι τους στις προεδρικές εκλογές δεν υπολογίζονται, είναι δύσκολο για όλους μας, σε αυτό το ιμπεριαλιστικό κλουβί που ζούμε, να προσπαθούμε να υπάρχει ειρήνη και ευτυχία».

= = = = =
Οι ΗΠΑ έχουν αποδυθεί σε ό,τι ο μεγάλος ιστορικός Charles A. Beard ονόμασε "διαρκή πόλεμο για διαρκή ειρήνη". Η Ομοσπονδία Αμερικανών Επιστημόνων έχει καταγράψει 200 περίπου στρατιωτικές εισβολές από το 1945 και μετά, στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο αρχόμενος χειρών αδίκων. - G.V.
= = = = =
Το γράψιμο είναι μοναχική υπόθεση. Δεν βιώσατε ποτέ μιαν εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στον μοναχικό συγγραφέα και στη δημόσια φιγούρα που είστε;
- Κι όμως, υπήρξα ιδιώτης συγγραφέας και πολιτικός που ασχολήθηκε με τα κοινά: το καθένα θέλει διαφορετικά είδη μυών. Με την ηλικία, αλίμονο, οι μύες και των δύο αδυνατίζουν.
Καθημερινή 30/1/2005, από συν.στον Ηλία Μαγκλίνη
- η φωτογραφία είναι του Στάθη Ορφανού





Ενημέρωση 1/8/1012
- Η Ναυτεμπορική:
Aπεβίωσε ο Αμερικανός συγγραφέας Γκορ Βιντάλ

Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών ο Αμερικανός συγγραφέας Γκορ Βιντάλ.
Όπως έγινε γνωστό από τον ανιψιό του Μπερ Στιρς, ο Βιντάλ απεβίωσε στην οικία του στο Hollywood Hills έπειτα από επιπλοκές πνευμονίας. Ο Γκορ Βιντάλ γεννήθηκε το 1925 στη Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ στο Οουέστ Πόιντ και μεγάλωσε στην Ουάσινγκτον. Σε ηλικία 19 ετών έγραψε την πρώτη του νουβέλα, με τίτλο Williwaw. Τη δεκαετία του ’60 έγινε διεθνώς γνωστός χάρη στις διακρίσεις που απέσπασαν τα έργα του Julian (1964), Washington D.C. (1967) και Myra Breckinridge (1968), ενώ μεγάλη επιτυχία γνώρισε με το Lincoln. Η συλλογή δοκιμίων του με τίτλο United States κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου στις ΗΠΑ το 1993. Εγκωμιαστικά ήταν τα σχόλια του αμερικανικού Τύπου για την μελέτη του, Palimpsest: a memoir, το 1995. Παράλληλα με το πλούσιο συγγραφικό του έργο (μυθιστορήματα, θεατρικά, διηγήματα, δοκίμια, σενάρια για τον κινηματογράφο), ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση. Ηταν από τους σφοδρότερους επικριτές του Τζ. Μπους του νεότερου (George W. Bush), τον οποίο και είχε χαρακτηρίσει ως τον «πιο ηλίθιο άνθρωπο στις ΗΠΑ» (Democracy Now – interview: on the Bush Presidency, History and the "United States of Amnesia” Mάιος 2008). Ο Βιντάλ ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός και επικριτικός απέναντι στην αμερικανική πολιτική και τους πολιτικούς της χώρας του. Είχε περιγράψει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τη χώρα του βαρετού και την πατρίδα του άχρωμου. Από το 1960 ζούσε στην Ιταλία, απ' όπου επέστρεψε το 2003 όταν πέθανε ο επί 50 χρόνια σύντροφός του Χάουαρντ Οστιν.

- H Kαθημερινή:
Πέθανε ο Γκορ Βιντάλ
Ο Γκορ Βιντάλ, ο συγγραφέας που χαρακτηρίστηκε από τις καυστικές ππαρατηρήσεις του για την πολιτική, το σεξ και την αμερικανική κουλτούρα, πέθανε χθες Τρίτη σε ηλικία 86 ετών. "Ο Βιντάλ πέθανε στο σπίτι του στο Χόλιγουντ, αφού παρουσίασε επιπλοκές από πνευμονία», γράφουν οι Los Angeles Times, επικαλούμενες τον ανιψιό του Μπερ Στιρς. Ο Γκορ Βιντάλ γεννήθηκε στο Γουεστ Πόιντ της Νέας Υόρκης και πήγε σε πολύ ακριβά ιδιωτικά σχολεία, αλλά ποτέ στο πανεπιστήμιο. Άρχισε να γράφει σε ηλικία 19 ετών όταν υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία στην Αλάσκα, περιγράφοντας τις εμπειρίες του από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το τρίτο του βιβλίο, «The City and the Pillar» ("Η Πόλη και ο Στυλοβάτης"), προκάλεσε αναταραχή και έντονες αντιδράσεις το 1948 όταν κυκλοφόρησε γιατί περιείχε για πρώτη φορά ανοικτές περιγραφές του ομοφυλόφιλου βασικού ήρωά του. Ο Βιντάλ ήταν εγωπαθής και καυστικός, αλλά ταυτόχρονα ευφυής και καλαίσθητος. Χαρακτηριστικός είναι ο τρόπος που περιέγραφε τον εαυτό του: «Είμαι ακριβώς αυτό που φαίνομαι. Δεν υπάρχει μέσα μου ένας ζεστός, αξιαγάπητος άνθρωπος. Κάτω από την ψυχρή εξωτερική εμφάνιση, αν σπάσεις τον πάγο, θα βρεις παγωμένο νερό». Είναι γνωστές οι έντονες διαμάχες και αντιπαραθέσεις με άλλους Αμερικανούς συγγραφείς, κυρίως με τον Νόρμαν Μέιλερ και τον Γουίλιαμ Μπάκλεϊ. Μάλιστα ο πρώτος είχε χτυπήσει τον Βιντάλ πριν από την εμφάνισή τους σε τηλεοπτική εκπομπή. Ο Βιντάλ είχε χαρακτηρίσει τον Ερνεστ Χεμινγκγουέι «αστείο» και τον Τρούμαν Καπότε «βρωμερό ζώο». Ποτέ δεν προσπάθησε να κρύψει τον εγωκεντρισμό του. Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Esquire το 2008 είχε δηλώσει πως οι άνθρωποι εντυπωσιάζονται όταν μαθαίνουν ότι είχε φιλικές σχέσεις με διασημότητες όπως η Τζάκι Κένεντι και ο Γουίλιαμ Μπάροους. "Οι άνθρωποι διατυπώνουν ανάποδα την πρόταση...Θα έπρεπε να λένε πως αυτοί είχαν επιδιώξει να με γνωρίσουν». Μετά τις πρώτες του επιτυχίες, η συγγραφική του καριέρα παρέμεινε στάσιμη ίσως λόγο του θέματος του τρίτου βιβλίου του. Μέχρι την δεκαετία του '60 ασχολήθηκε με κινηματογραφικά και τηλεοπτικά σενάρια. Ξαναήρθε στην επιφάνεια με τα έργα του «Julian» «Washington D.C.» «Myra Breckenridge» και γνώρισε μεγάλη επιτυχία με το «Lincoln». Η συλλογή δοκιμίων του με τίτλο «United States» κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου στις ΗΠΑ το 1993. Ο Βιντάλ ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός και επικριτικός απέναντι στην αμερικανική πολιτική και τους πολιτικούς της χώρας του, θεωρώντας πως χαρακτηρίζονται από τη διαφθορά και ευθύνονται για τον θάνατο της «αμερικανικής αυτοκρατορίας». Είχε περιγράψει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τη χώρα του βαρετού και την πατρίδα του άχρωμου. Από το 1960 ζούσε στην Ιταλία, απ΄όπου επέστρεψε το 2003 όταν πέθανε ο επί 50 χρόνια σύντροφός του Χάουαρντ Οστιν.
Πηγή: ΑΜΠΕ

- ΕΡΤ:
Έφυγε από τη ζωή ο συγγραφέας Γκορ Βιντάλ
Σε ηλικία 86 χρόνων έφυγε από τη ζωή ο Αμερικάνος συγγραφέας Gore Vidal (Γκορ Βιντάλ), όπως αναφέρει δημοσίευμα των Los Angeles Times. Σύμφωνα με την είδηση, ο συγγραφέας άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στο Χόλιγουντ, την Τρίτη (31/7) καθώς, όπως δήλωσε ο ανιψιός του, Burr Steers (Μπερ Στιρς), ο Vidal υπέφερε από πνευμονία. Ο Vidal έγραψε συνολικά 25 μυθιστορήματα, ανάμεσα σε αυτά και τα επιτυχημένα «Burr» και «Myra Breckenridge», καθώς και διακόσες διατριβές και θεατρικά έργα. Το πρώτο του βιβλίο το έγραψε σε ηλικία 19 χρονών. Το δεύτερο βιβλίο του, με τίτλο «The City and the Pillar» προκάλεσε έντονες συζητήσεις κατά τη δεκαετία του '50 οπότε και εκδόθηκε, καθώς πραγματεύεται ζητήματα σχετικά με την ομοφυλοφιλία. Τα περισσότερα βιβλιοπωλεία αρνήθηκαν την εποχή εκείνη να το τοποθετήσουν στα ράφια τους, με αποτέλεσμα ο συγγραφέας να τεθεί στο «περιθώριο» και να γράφει με ψευδώνυμο για κάποια χρόνια. Στο τέλος της δεκαετίας του '50 ο Vidal άρχισε να δημοσιεύει ξανά με το όνομά του και να ασχολείται επίσης με τη συγγραφή σεναρίων για τον κινηματογράφο. Στις δεκαετίες '70 και '80 έγινε ευρύτατα γνωστός για τα ιστορικά του μυθιστορήματα, στα οποία «πρωταγωνιστούν» προσωπικότητες της Αμερικής, όπως ο Abraham Lincoln. Το ταλέντο του Gore Vidal στη συγγραφή δεν τον εμπόδισε να ασχοληθεί και με την πολιτική. Ο ίδιος υπήρξε δύο φορές υποψήφιος για μια θέση στο Κογκρέσο, την πρώτη το 1960 και τη δεύτερη το 1982, αλλά δεν εκλέχτηκε καμία φορά. Χάρη στα ενδιαφέροντα, τις γνωριμίες, το χαρακτήρα και το έργο του, ο Vidal ήταν μια διάσημη προσωπικότητα που συμμετείχε συχνά σε δημόσιες συζητήσεις, αλλά αποτελούσε «αντικείμενο» συζήτησης και ο ίδιος. Μερικές από τις πιο φημισμένες ατάκες του έχουν δημοσιευτεί και στην ιστοσελίδα της Guardian: «Κάποιοι συγγραφείς έχουν εξάρτηση στο ποτό, ενώ κάποιοι άλλοι στα ακροατήρια τους», «Δεν αρκεί να επιτύχεις εσύ. Χρειάζεται να αποτύχουν και οι άλλοι», «Το στυλ έχει να κάνει με το να ξέρεις ποιος είσαι, τι θέλεις να πεις και να αδιαφορείς για όλα τ'άλλα», «Όσα περισσότερα χρήματα μαζεύει ένας Αμερικάνος, τόσο πιο "βαρετός" γίνεται», «Το 50% των ανθρώπων δεν ψηφίζει, το άλλο 50% δεν διαβάζει εφημερίδα. Ελπίζω και οι δύο αυτές ομάδες ανθρώπων να αντιστοιχούν στο ίδιο ποσοστό». Κυνικός, προκλητικός και με διάθεση «μαύρου» χιούμορ, ο συγγραφέας, μάλλον δεν έχανε ευκαιρία να φανερώνει την ευστροφία του και μέσα από τις κουβέντες του. Όπως αναφέρεται και σε σχετικό δημοσίευμα της ιστοσελίδας του BBC, ο Vidal διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους Tennessee Williams, Orson Welles και Frank Sinatra, καθώς και με την οικογένεια του προέδρου Kennedy, ιδιαίτερα με την Jackie, που σύμφωνα με τον Τύπο ήταν ετεροθαλής αδελφή του. Πληροφορίες αναφέρουν πως ο Gore Vidal ήταν επίσης μακρινός εξάδελφος του άλλοτε Αντιπροέδρου των δημοκρατικών στις ΗΠΑ, Al Gore.

Ετικέτες